Uitslag verhalenwedstrijd
De leeftijd van de inzenders liep erg uiteen. De oudste inzender zal, gezien zijn herinneringen, een jaar of 80 zijn geweest en de jongste deelneemster was 10 jaar. En hoewel zij niet in de prijzen is gevallen, moet de jury van het hart dat het met de beweerde teloorgang van het onderwijs nog wel mee valt als een tienjarige haar gedachten al zo goed op papier kan zetten.
Opvallend in de verhalen was de grote liefde voor ‘s-Hertogenbosch en ook een grote liefde voor de eigen afkomst, echter zonder het verleden te verheerlijken Veel schrijvers /schrijfsters bleken zich erg verbonden te voelen, niet alleen met hun ouders, maar vooral ook met hun grootouders. Van wie bende gij d’r ene? Dat wilden de meeste deelnemers graag vertellen. In sommige verhalen spatten de liefde en de trots voor een grootouder van de pagina’s af.
Nog al wat schrijvers namen veel hooi op hun vork. Ze persten hun familiegeschiedenis in 1000 woorden samen waardoor, hoe waardevol ook voor de betrokkenen, ontroerende of opvallende gebeurtenissen alleen maar werden aangestipt. Jammer, want er zaten pareltjes van voorvallen tussen die het hadden verdiend om in het volle licht te staan.
Neem alleen het voorval over een Bosschenaar die in de oorlog werd aangehouden door een Duitse soldaat die zijn, uit het oog verloren zoon, bleek te zijn. Een gebeurtenis die een film of een roman waard zou zijn.
Net als het verhaal over een vader die vanuit Kerkdriel elke dag naar zijn werk in ‘het Groot’ ging en als een soort koerier fungeerde voor verschoninkjes, moedermelk en alvast getrokken nummertjes voor de poli.
De jury heeft gekozen voor de verhalen waarin de schrijver zich wist te beperken en uit de duizenden facetten van een familiegeschiedenis een steentje opdook en dat oppoetste tot een verhaal dat de jury ontroerde of vermaakte. Het verhaal Sint en seks van Hans van Kasteren was zo’n steentje. Het verdient een vermelding, of liever een pluim, voor de humor en de vlotheid waarmee het geschreven is, maar omdat het niet voldoende antwoord geeft op de vraag Van wie bende gij er ene? viel het toch niet in de prijzen.
Ook geen prijs maar wel een eervolle vermelding is er voor het verhaal Van Graslitz tot Kraslice van Roger Rossmeisl. Dit vakkundig geschreven verhaal vertelt de geschiedenis van een Boheems stadje en van een inwoner die door alle omwentelingen die dit stadje troffen, uiteindelijk in Brabant terechtkwam en daar een gezin stichtte. De geschiedenis van deze grootvader is mooi vervlochten met de wereldgeschiedenis maar overtreedt volgens de jury toch de grenzen van de opdracht. Veel wereldgeschiedenis en een flintertje lokale geschiedenis. Te weinig voor een prijs maar meer dan voldoende voor een eervolle vermelding.
Het verhaal Van de bergen naar Den Bosch bekoorde de jury door de originele structuur van een vraag- en antwoord gesprek tussen een oma en een kleinzoon. Tegelijkertijd laat het zien hoe buitenlandse , in dit geval Italiaanse, vaklieden een bestaan in Brabant opbouwden. Een geschiedenis van alle tijden dus. Het verhaal is geschreven door Margherita Merone en de jury vond het de derde prijs waard.
De tweede prijs gaat naar een verhaal over een klein voorval, zo’n honderd jaar geleden. Een jong meisje, dochter van een schoenmaker, levert ergens in 's-Hertogenbosch een bestelling af. Geen wereldschokkende gebeurtenis maar in heldere taal en met inlevingsvermogen en gevoel voor detail vormgegeven waarbij fictie en non-fictie als waterverf in elkaar overvloeien. Annie heet het verhaal en het is geschreven door Léonie van Eeten.
En dan nu de eerste prijs. Die gaat naar een schets van een middenstandsgezin in de jaren vijftig. Met veel gevoel voor sfeer en voor beeldende details vertelt de schrijver hoe het hele gezin, vader moeder en kinderen, zich inzet voor de winkel en hoe het ritme van de kerkelijke feestdagen het werk bepaalt. De lokale geschiedenis vervlecht zich met de persoonlijke geschiedenis en het verhaal geeft een uitstekend antwoord op de vraag Van wie bende gij d’r ene?
De schrijver, Richard Verstappen, is er een van bloemenwinkel Magazijn Iris in de Gasselstraat en zijn verhaal Kunnen Bloemen lijmen? heeft de eerste prijs verdiend.
De jury
Rolf Hage stadsarchivaris ‘s- Hertogenbosch
Eric Alink journalist, stadschroniqueur
Tineke Hendriks schrijfster, schrijfcoach
